İnsanların popülerlik uğruna kaybettiği değerleri ben unutmadım ve bununla GURUR duyuyorum. Her ne kadar şimdi ki zamanda bu gurur karşı tarafı ezmek için kullanılsa da...

Küçükken telefonu sadece mesaj için kullanırdım ve o kadar boş muhabbetler dönerdi ki, o kadar boşa zaman harcadım ki. Attığım her mesaj yerine bir kitaptan bi cümle okusaydım eğer, saçma bile olsa en azından aklımda kalırdı. Bazen sırf yalnız kalmayalım diye hayatımıza öyle gereksiz insanlar sokuyoruz ki. Yalnızlık korkulacak bir şey değil be canım. Bazı insanlar tek başına içtiğin çayın huzurunu bile veremiyorlar. Gün gelecek herkesten kaçıp kafa dinlemek için yer bulamıyor olacağız.

İstanbul'u sevmeyen insanlar tanıyorum. Sırf kargaşa, trafik ve çok insan var diye... Oysa onlar bilmiyor ki İstanbul; "yalnızlığın başkenti".